Beter leren in beweging

Ophef over dyslexie


Ophef over dyslexie….

 

Vol verbazing heb ik het nieuws van de afgelopen tijd gevolgd omtrent het topic dyslexie.
Er ontstond vooral ophef over de uitspraken van hoogleraar Anna Bosman.
“Dyslexie ontstaat door slecht onderwijs, we moeten terug naar het stampen”. Jeetje, je zult maar moeder zijn van een kind dat moeite heeft met lezen en elke dag tot frustrerend aan toe met jouw kind rijtjes lezen.
Heeft deze mevrouw enig idee hoe intensief kind en ouders bezig zijn en hoe hard er vaak in een begeleidingstraject wordt gewerkt?

Je zult maar een kind zijn dat moeite heeft met lezen en alleen maar meer van hetzelfde moeten doen. Ik kan me voorstellen dat je als kind daar waarschijnlijk al snel moedeloos en gedemotiveerd van raakt. Werk je vier keer zo hard als je groepsgenoten en nog lukt het niet en blijf je fouten maken in dictees. Hou je leesplezier maar eens vast als je over één bladzijde drie keer langer doet dan het vriendje in de klas.

Ik heb het ervaren als juf. Kinderen die enthousiast groep 3 binnen komen en dan de ontgoocheling rond Pasen, als het toch niet helemaal lukt met lezen. Dat doet wat met een kind en dan natuurlijk ook met ouders en leerkracht.
Het heeft voor mij een zoektocht gestart, en dan één die gericht is op het zoeken naar oplossingen.

Ik denk dat er op scholen een hoop wordt gedaan, maar dat wat er gedaan wordt niet voor ieder kind past.
Voor ongeveer 80% van de kinderen past het schoolsysteem en voor 20% past het niet. In veel van deze gevallen betekent dat ze geen afwijking hebben maar een probleem met de leermethodiek, die niet aansluit bij hun leerstijl.
Daarbij denk ik wel dat er letterlijk meer over het hoofd wordt gezien:

– Zijn kinderen neurologisch wel rijp om aan het leesproces te beginnen?
– Hoe zit het met de werking van de ogen? Volgen de ogen goed en werken ze goed samen? Het kan soms blijken dat visueel problemen aan de basis liggen van o.a leesproblemen. Nou geloof me, dan kun je oefenen tot je een ons weegt, veel verbetering zal er niet inzitten
– Hoe spelen nog onderliggende storende reflexen mee in de leesbelemmering?
– Hoe werken de linker en rechterhersenhelft samen? Zijn er genoeg verbindingen ontstaan door ervaringen in beweging en motoriek?
En natuurlijk de leerstijl waar ik het eerder over had. Veel kinderen die leesproblemen hebben denken in beelden en met hun gevoel. Dat betekent dat ze een rechtsgeoriënteerde leerstijl hebben.
Ons huidige onderwijssysteem reikt de informatie aan voor de linkerhersenhelft. De leerproblemen ontstaan dan vaak doordat deze kinderen een voorkeur hebben met hun rechterhersenhelft te werken. Dit sluit dus niet aan. En dan maar meer oefenen, met meer van het linksgeoriënteerde zelfde.
Het lijkt mij niet!

Blog

Wil je meer lezen?

Voer je e-mailadres in om je in te schrijven op dit blog en e-mailmeldingen te ontvangen van nieuwe berichten.

Recente reacties

    Evenementen

    • Geen evenementen